کافی نت یاس

یاس

yasinet — Tue, 23 Oct 2007 16:47:18 GMT

به وبلاگ خصوصی کافی نت یاس خوش آمدید.

آدرس : قزوین ـ خیابان دانشگاه بالاتراز آموزشکده فنی کافی نت یاس

تلفن: ۳۶۷۰۳۰۳

امشب

malosak — Sun, 22 Jul 2007 16:32:18 GMT

امشب تبي غريب تموم وجودت رو گرفته .تنت مي سوزه و تو نمي توني هيچ كار كني. همينطوري كه اين نشستي چشاتو مي بندي و با خودت مرور مي كني تموم خاطراتت رو
روزهاي شاد و پر اميد؛لحظه هاي پر غم كه فكر مي كردي ديگه اين غم تو رو مي كشه
لحظه هايي كه غم دلت رو به هيچ كس نمي تونستي بگي.گريه هاي پنهوني و لحظه هاي دلتنگي.هر وقت كم مياري ياد اون مي افتي.صداش مي كني و عاجزانه ازش مي خواي كه دستت رو بگيره اما بعضي وقتا خجالت مي كشي.از اين همه لطف اونو نا سپاسي خودت
از اين همه نعمتي كه بي دريغ بهت ارزوني كرده و تو حتي شكر يكيشو نمي توني به جا بياري .اشك امونت رو مي بره وقتي كه فكر مي كني چقدر مهربونه اينكه هميشه باهاته و تو غافلي از اينكه مگه مي شد از اين مهربونتر باشه و نبوده از اينكه چرا اينقد دلش رو مي شكني.با تموم چيزايي كه خودش بهت هديه كرده نا فرماني اونو مي كني از اينكه كاش مي تونستي بشناسيش كاش مي تونستي كسي بشي كه بهت افتخار كنه و كاش.........فقط مي دوني دوسش داري و بهش ميگي خدايا اگه با كارام دل مهربونت رو آزردم بهم خرده نگير كه از سر جهل بوده نه قصد خدايا مي دوني با تموم بديام دوست دارم و ازت مي

بیش از اینها

malosak — Tue, 17 Jul 2007 09:01:18 GMT

تصور کن .ترک هایی میان چهره ام را و شکستن تصویرم .این قاب عکس در دست کیست؟ تو ... ؟

برایم مهمانی نگرفتند.گفتند دستانت گناه کارند.صدایم را خفه کردند و چشمانم را که خیسه خیس بودند بستند.من ندیدم چه کسی او را ربود.اما وقتی که نور دیدم گفتند:خودم مقصر ترین هستم .

آری یواش سکوت آغاز کن

در کنج تنهایی حتی خداوند نمی آید.حتی نه نور است نه روشنی

تاریکی وتنهایی وحسرت .فقط همین.می فهمی ...من در درون تاریکی مانند یک گیاه کوچک پرز دار چیزی که چندش آور است.اما کمی ظعیف دنبال نور می گردم.حتی همان باغبان خانه ی کناری

با آن که فهمیده است تنهایی ام چگونه است دستی برای کنار زدن پنجره دراز نمی کند.من نور می خواهم.این جا تمام دیوار ها مرا می خورند.انگار سقف دارد مرا نگاه می کند.شاید کسی نداند.اما تو

خوب می فهمی من در نجابت نگاه اولت در هر کدام از دعوا های خوب بچگی در داد کردن ها حتی تمام قهر ها عشق می بافتم.شاید کسی نداند.اما تو می دانی خوب من در چشم باد نشستم.خورشید را در قفس اسیر کرده ام. من ماه را عاشق خود کرده ام.اما فقط تویی تک پسر رویای من.هر چند پرنده ها بسیار اند.اما تمام چه چهه هایم برای توست.من جفت نمی خواهم.من روح گم کرده ام را می خواهم.

آری قبول.من در میان علف ها دراز کشیده ام.اما برای تو شاید کمی روی گل تو را احساس کنم. تنها فقط همین.حتی اگر خورشید را دهند مرا یا آسمان کند مرا نگاه حتی اگر یک کهکشان پر از سمن مرا صدا کند تک یاسمن تویی.کسی که من برای آن خواهم نشست و خواند

هر وقت خنديدم

malosak — Mon, 16 Jul 2007 11:09:18 GMT

هر وقت خنديدم گفتن ديوونه‌ای٬هر وقت گريه کردم گفتن بچه‌ای

خواستم حرف بزنم گفتن پر حرفی٬ساکت نشستم گفتن

٬تو فکر که هستی شايد عاشقی٬حالا هم که عاشق شدم

ميگن اصلاً کارت درست نيست ٬ به نظر شما

بايد چيکار کرد تو اين دنيا

«ناگهان چه زود دير مي شود»

malosak — Mon, 16 Jul 2007 11:04:18 GMT

يك نفر نيست كه غم هاي مرا بشناسد
دل عاشق , دل تنهاي مرا بشناسد
حجم خاكستري غربت تنهايي من
يك نفر نيست كه دنياي مرا بشناسد
يك نفر نيست كه از خاموشي چشمانم
شب يلداي غزل هاي مرا بشناسد
سفر عشق به آبادي خاموش دلم
يك نفر نيست كه ردپاي مرا بشناسد
يك نفر نيست كه در نيمه شب دلتنگي
غم پنهان , غم پيداي مرا بشناسد
يك نفر نيست كه از شعله سوزنده اشك
طلب عشق و تمناي مرا بشناسد
دلم آويخته از دار پريشاني ها
يك نفر نيست مسيحاي مرا بشناسد
يك نفر نيست كه غمهاي مرا بشناسد
دل عاشق , دل تنهاي مرا بشناسد

دوباره تنها شده ام

malosak — Tue, 01 May 2007 11:05:18 GMT

دوباره تنها شده ام ‚ دلم نمي خندد ‚ غصه ها كليد صندوقشان را در قلب من يافته اند و هيچ آب زلالي براي شستشوي قلب شكسته ام به خانه دلم سر نمي زند.
دوباره دلم گرفته ‚ دوباره دلم هواي تو را كرده...
قلمم را بر مي دارم و با مركبي از آب رودخانه ها از ابر سپيد بالاي سر در خانه ات سخن مي گويم ‚ دوباره فرشتگان يادت را برايم مي آورند و باز هم از تو خبري نيست .
دلم براي ديدنت پر مي مي كشد دلم مي خواهد دوباره به سوي آغوش پر مهرت قدم بگذارم و چون قطره اي در امواج خروشان سخاوتت غرق شوم.
تو را كجا مي توانم بيابم ؟
در چشمان به انتظار نشسته يك عاشق؟ در قلب پيرزني كه نام تو را فرياد مي زند ؟ يا در داستان نويسنده اي كه براي هميشه قلمش رامي شكند؟
دلم مي خواهد وقتي شبنم روي گلها بيدار مي شود برايت نامه بنويسم .
دلم مي خواهد نامه هايم را بخواني و جواب آنها را به نشاني كوچه باغ محبتها بفرستي.
دوباره تنها شده ام ‚ تنهاي تنها‚ مگر بغير از تو كس ديگري را هم دارم كه تنهايي ام را برايش معناكنم ‚ مي خواهم هميشه از تو بنويسم.
هميشه فقط براي تو شعر بسرايم و ! هميشه با شبنم گونه هاي تو لحظاتم بهاري شود
دوباره شب فرا مي رسد و تپش قلب مرا كيست كه آرام كند ؟
دوباره سايه ات را روي ديوار كوچه مان مي بينم
دلم مي خواهد ابرهاي سياه كنار بروند و تلالو وجودت همچو خورشيد فروزان تمامي وجودم را روشن كند .
تا صبح به انتظار مي نشينم و فردايي را با اميد آغاز مي كنم.
با اميد به آمدنت‚ با اميد به سپيد شدن لحظه هاي تاريك
و با اميد به روشن شدن شب تنهايييييييييييييييييييييييييييي

کاش می شد ولی......................

malosak — Wed, 07 Feb 2007 16:34:20 GMT

کاش می شد ولی......................

می خواهم از اقیانوس گرم نگاهت شعر بسازم و از دریای خروش نگاهت که بیانگرمهر و عاطفه ات

می باشد خرمن گیرم ای کاش باران بودم تا غبار غمهایت را پاک می شستم و ماه بودم تا قلبت را نورانی

می کردم و اگر خورشید بودم بر قلبت می تا بیدم و اگرباد بودم علفهایت با خود می بردم ای کاش پرنده ای

بودم و بر آسمان نیلگون قلبت پرواز می کردم.

اما افسوس... افسوس و صد افسوس که نه باد و نه باران و نه پرنده هستم

تقدیم به کسی که به اندازه ی ستاره های آسمون دوستش دارم

در دفتر سپیدم یادت همیشه جاری است ،اسمت برای گلها فریاد بی قراریست،آینیه ی دو چشمت خورشید

بی غروب است.در قلب نگاهت آهنگ برباریست

اگه داشتم تورا

malosak — Wed, 07 Feb 2007 16:32:16 GMT

اگه داشتم تورا

اگه داشتم تو رو دنیام یه صفای دیگه داشت
شب عشقم واسه من حال و هوای دیگه داشت
اگه داشتم تو رو رسوای عبادت می شدم
دلم این خسته عاشق یه خدای دیگه داشت

اگه داشتم تو رو اون قصه نویس
واسه من یه قصه های دیگه داشت
می دونم زندگی اینجوری نبود
مرد عاشق یه شبهای دیگه داشت

اگه داشتم تو رو اون میخونه که جای منه
شبها اونجا جای من یه بینوای دیگه داشت
نمی گم با تو واسم، گریه دیگه گریه نبود
با تو این زمزمه ها یه های های دیگه داشت

می دونم پیش تو آروم می شدم حتی اگه
قهر و نازت واسه من درد و بلای دیگه داشت
اگه یارم می شدی، صاحب دنیات می شدم
فکر نکن چشمهای تو یه آشنای دیگه داشت

يک پند... :[بشنو از من چون حکایت می کنم]

malosak — Wed, 07 Feb 2007 16:24:29 GMT

در انتظار فرصت عمری تباه کردم...فرصت جوانیم بود من اشتباه کردم

تجربه

malosak — Wed, 07 Feb 2007 16:21:30 GMT

اگر قلب تو مکث کرد اگر چیزی به توفقش واداشت اگر کلام، در گلوگاه تو از رسیدن به مقام تکلم به دور ماند و اگر دستهایت پرواز کردن را فراموش نمود. ماتلیده! عشق من! لبهایت را برای من به جای گذار. زان رو که واپسین بوسه می بایست با لبهای من همراه شود تا آن بوسه جاودانه در دهان تو باقی بماند چنان که با من ادامه می یابد تا لحظه ی مرگ، تا واپسین نفس. در حال بوسیدن لبهای سرد تو خواهم مرد در حال نوازش غنچه های تنت در جستجوی نور چشمانت حتی اگر بسته باشند. و زمین ما را در آغوش خواهد گرفت اگرچه بسوی مرگی منفرد پیش می رویم، برای ابد اما با ابدیت یک بوسه، باز زندگی خواهیم کرد. پابلونرودا